แด่เธอ.. ที่ฉันทำร้าย
อ่า .. ดีนะ
กลับมาจากเลยแล้วสิ ,, เหนื่อยมั้ย อากาศหนาวแบบนี้ ดูแลสุขภาพด้วยนะ ดูแล หม่าม๊ะ กะน้องด้วยละ ..
วันนี้ก็วันที่ 18 แล้วสิ นับจากวันเกิดก็ 10 วันแล้ว นับจากวันของป๋า ก็ 1 อาทิตย์
นับจากเรื่องของเราที่เป็นแบบนี้ ก็..หลายวันแล้ว สินะ ...
อยากจะ .. ขอโทษ แต่จริงๆ ก็พูดไปหลายรอบแล้ว ซึ่ง มันก็เป็นแค่คำพูด เท่านั้นเอง ,, เค้าไม่ได้สบายจัยขึ้นเรยที่พูดไป
กลับเสียจัยกับสิ่งที่เกิดขึ้นทุกอย่าง ,, ที่ทำลงไป ที่มันแก้ไข ไม่ได้ ..
รู้ว่า พี รักเค้ามาก รู้ว่า ช่วงนี้ มีปัญหา .. แต่เค้ากลับก่อเรื่องขึ้นมาตลอด ..แต่พีก็ยังให้อภัยเสมอ
ยิ่งพี ดีมากแค่ไหน เค้ายิ่งรู้สึกเจ็บปวดเท่านั้น ..
จิงๆ มีหลายอย่างที่ อยากจะพิมพ์ นะ แต่พอถึงเวลาแล้วก็นึกไม่ค่อยออก ..
เหมือนอย่างในทอสับ .. บางครั้ง ก็ หงุดหงิดใส่ บางครั้งก็ว่าด้วยคำพูดแรงๆ ,, เพื่อให้พีเจ็บ เพื่อให้พีจบ ,,
แต่ พีก็ยังให้อภัยเสมอ จนบางครั้งละอายใจในตัวเอง ที่สกปรกเกินไปไม่คู่ควรกันแล้ว
บางครั้ง ในทอสับ .. ที่ไม่อยากตอบ ในสิ่งที่พีถาม ไม่ใช่เพราะรำคาญ หรือหลงไหลอะไร ใครคนนั้น
แต่เป็นเพราะ มันละอายที่จะพูดออกไป ทั้งๆที่รัก พี ทั้งๆ ที่ สัญญาไว้สารพัด แต่กลับเป็นเค้าเอง ที่ทำลายมันทุกอย่าง
ตลอด 8 เดือนที่ผ่านมา .. มีแต่สิ่งดีๆ ที่เข้ามาในชีวิต ไม่ว่าอะไรจะแย่แค่ไหน ก็มีตะเองอยู่ข้างๆ เค้าเสมอ
แต่ใน วันนี้ เวลาที่ตะเองแย่ที่สุด เค้ากลับก่อปัญหา ซ้ำเติมให้ พีแย่ลงไปอีก ..
เค้าคิดหลายอย่าง นะ ..
เสียดายความรู้สึก เสียดาย ห้อง 501 เสียดายเพื่อนๆ เสียดายเวลาเก่าๆ ที่เราทำมาด้วยกันทั้งหมด
พอคิดแล้วก็เลิกกับพี ไม่ได้ แต่สิ่งที่เค้าทำ มันก็หนักเกินกว่าจะถอนตัว
อย่าพูดว่าให้อภัยเลยนะ ,, มันยิ่งทำให้เค้ารู้สึกทรยศ พีเข้าไปใหญ่ .. อย่าดีกับเค้ามากกว่านี้เลย
ในบางครั้งที่ คำพูดไม่สามารถแทนการกระทำ ,, เค้าพยายามจะชดเชย ในสิ่งที่ผิดมาทั้งหมด
วันที่เค้า อยู่ห้อง ,, เค้าก็ร้องไห้เหมือนเด็กๆ งอแง งี่เง่า ทอไปหา ,, พีก็มาหาเค้าทันที
เค้าดีจัยมากก มันมีความสุข เหมือนเรากลับมารักกันเหมือนเดิม แต่จิงๆ แล้วมันไม่ใช่
มันไม่ใช่ว่าเค้าทำให้พีสบายจัย ไม่ใช่ว่าดีด้วยเพราะสงสารเรื่องป๋า แต่จิงๆ แล้วมันมาจากใจลึกๆ ของเค้าที่รักพี
แต่พอมันผ่านไป เวลาที่พี ยุ่งๆ (ซึ่งมันไม่ใช่ค่วามผิด ) เค้ากลับนึกถึงอีกคน ..
ซึ่งไม่ได้ไปกว่าพี มันมีคนอื่น มันคุยกับคนอื่น สารพัด คงเปนเวรกรรม ที่เค้าทำกับพี มั่ง
ถึงต้องมารุ้สึก กับคนแบบนี้ ซึ่ง ความรุ้สึกนี้ มันไม่สามารถหยุดได้ ,,
ยิ่งกดดันว่าต้องเลือกมากเท่าไหร่ อย่าถามเค้าว่าเค้าจะเลือกใคร มันตอบไม่ได้
มีแค่อย่างเดียวที่รู้ คือ ,, ถ้าเราจบกันในตอนนี้ .. จะเป็นเค้าที่เสียดายคนดีๆ แบบพี ที่สุด
เค้าอาจจะไม่รู้สึกมัน ในตอนนี้ เพราะเค้ามีอีกคน แต่เมื่อเวลาผ่านไป ..
มันจะต้องเกิดขึ้นแน่ๆ เพราะแบบนี้ถึงไม่อยากเลิกกันเลย
แต่ในเวลาที่ไม่อยากเลิกแบบนี้ กลับรู้สึก หวั่นไหว กับอีกคน อยากคุย อยากเจอ ,,
ซึ่งมันมากกว่าที่เกิดขึ้นกับพี แต่ก้อรู้ว่ามันเปน สิ่งที่เปนไปไม่ได้
เพราะมันก้อแค่ สิ่งที่ผ่านมาวูบหนึ่ง แต่ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่จะ วูบไป ,,
เค้าไม่เคยคิดจะแต่งงานกับคนๆ นี้ ไม่เคยเพ้อฝัน ไม่เคยนั่งทำไดอารี่ หรืออะไร ให้แบบพี
มันแค่ผ่านเค้ามา สนุกกันในเกมส์ และเค้าชอบมัน จนเข้ามาในชีวิตจิง
แต่เค้าก็ไม่สามารถเลิกกับมันได้ เพราะเค้า รักมัน * เริ่มแคร์ มัน แคร์ความรู้สึกมัน
บางครั้ง การที่ทอสับเข้ามา 2 สาย เค้ายอมรับว่าเค้า รับสายมัน โดยป่อยสายพี ทิ้ง ?
นั้นคือ การแคร์มากกว่าใช่มั้ย ? ตอนที่พี ถาม ว่า พีจะไป ทำไม เค้าไม่ง้อ ไว้ ?
มันไม่ใช่ว่าเค้าไม่รัก ,, ไม่ใช่ว่าอยากป่อยไป ,,
เค้าเคยรักยังไง เค้ารักเหมือนเดิม เคยหวง เคยหึงยังไง ก็ยังเปนเหมือนเดิม ..
ตะเอง จำได้มั้ย ,, ว่าตะเองหมั้นเค้าแล้วนะ ,, ตะเองจะรับผิดชอบเค้า แต่งงานกับเค้า
แต่ในวันนี้ทุกอย่างมันพัง หมดแล้ว ,,
ยิ่งพี พาเค้าไปเจอที่บ้าน เจอญาติๆ เค้าก้อมีความสุข รู้สึกว่า มันเป็นความจิง ซักวันเราจะได้อยุ่ด้วยกันตลอดไป
แต่ตอนนี้ แค่เกมส์ คอมพิวเตอร์ แค่ปิดเครื่อง แค่หันหลังให้ ทุกอย่างก็จะจบ ,,
แต่กลับเป็นเค้าเองที่ทำมันไม่ได้ การที่เค้าขอเวลาตัวเองนั้น ,,
จากใจของเค้า ,, มันก็แค่การยื้อเวลา เพื่อดูความรู้สึกของเค้าเท่านั้น ... ว่ามันเจือจางกับคนนั้น
หรือยิ่ง เพิ่มขึ้น ซึ่งเค้าก็ไม่สามารถตอบได้ แต่แค่รู้สึกว่าเค้ายังเลิกเล่นเกมส์ไม่ได้ แระไม่อยากเลิกกับตัวเอง
เวลาคิดก้ ปวดหัว มันจะร้องไห้ ทั้งละอายจัย ทั้งรู้สึกผิดที่ก่อปัญหา
เค้าพิมต่อไปไม่ไหวแล้ว ขอให้ตะเองรับรู้ไว้ว่า ครั้งหนึ่งที่เคยมีกัน เป็นช่วงเวลาที่ดี ที่สุดเท่าที่ เค้าเคยผ่าน
ครั้งหนึ่งที่ร้องไห้ด้วยกัน เป็นช่วงเวลาที่เค้ามั่นคง ว่ามีตัวเองอยู่กับเค้าเสมอ
ครั้งหนึ่งที่เตงพาไปบ้าน ไปเจอหม่าม๊ะ กะน้อง กะ ญาติ ๆ ตะเอง เค้ารู้สึกดีมากจิงๆ
มันเหมือนเค้าได้เข้าไปเปนส่วนหนึ่งของ ที่บ้านพี เรื่องราวของเรามันมีความเป็นไปได้
แต่กลับเป็นเค้าเองที่อ่อนแอ ทิ้งมันไปซะก่อน
เป็นเค้าเองที่ตัดปัญหาด้วยการให้ พี จากไป ซึ่งพี ไมได้อยากจะจากไปใช่มั้ย ???
สิ่งที่พีต้องการ คือเค้าที่สกปรกๆ คนนี้ กลับไปเหมือนเดิม รักกันเหมือนเดิม ,,
ครึ่งใจของเค้า 60 เปอเซ็น เค้ายังเป็นแบบนั้น แต่อีก 40 เปอเซ็นเค้า ขอโทด
เค้าทำแบบนั้นไม่ได้ จริงๆ
เค้าขอโทด ,, ช่วยอดทนรอเค้าหน่อย
ขอโทดที่ ตะคอกใส่ในทอสับ นะ เค้าไมได้ตั้งใจจริงๆ
กลับมาจากเลยแล้วสิ ,, เหนื่อยมั้ย อากาศหนาวแบบนี้ ดูแลสุขภาพด้วยนะ ดูแล หม่าม๊ะ กะน้องด้วยละ ..
วันนี้ก็วันที่ 18 แล้วสิ นับจากวันเกิดก็ 10 วันแล้ว นับจากวันของป๋า ก็ 1 อาทิตย์
นับจากเรื่องของเราที่เป็นแบบนี้ ก็..หลายวันแล้ว สินะ ...
อยากจะ .. ขอโทษ แต่จริงๆ ก็พูดไปหลายรอบแล้ว ซึ่ง มันก็เป็นแค่คำพูด เท่านั้นเอง ,, เค้าไม่ได้สบายจัยขึ้นเรยที่พูดไป
กลับเสียจัยกับสิ่งที่เกิดขึ้นทุกอย่าง ,, ที่ทำลงไป ที่มันแก้ไข ไม่ได้ ..
รู้ว่า พี รักเค้ามาก รู้ว่า ช่วงนี้ มีปัญหา .. แต่เค้ากลับก่อเรื่องขึ้นมาตลอด ..แต่พีก็ยังให้อภัยเสมอ
ยิ่งพี ดีมากแค่ไหน เค้ายิ่งรู้สึกเจ็บปวดเท่านั้น ..
จิงๆ มีหลายอย่างที่ อยากจะพิมพ์ นะ แต่พอถึงเวลาแล้วก็นึกไม่ค่อยออก ..
เหมือนอย่างในทอสับ .. บางครั้ง ก็ หงุดหงิดใส่ บางครั้งก็ว่าด้วยคำพูดแรงๆ ,, เพื่อให้พีเจ็บ เพื่อให้พีจบ ,,
แต่ พีก็ยังให้อภัยเสมอ จนบางครั้งละอายใจในตัวเอง ที่สกปรกเกินไปไม่คู่ควรกันแล้ว
บางครั้ง ในทอสับ .. ที่ไม่อยากตอบ ในสิ่งที่พีถาม ไม่ใช่เพราะรำคาญ หรือหลงไหลอะไร ใครคนนั้น
แต่เป็นเพราะ มันละอายที่จะพูดออกไป ทั้งๆที่รัก พี ทั้งๆ ที่ สัญญาไว้สารพัด แต่กลับเป็นเค้าเอง ที่ทำลายมันทุกอย่าง
ตลอด 8 เดือนที่ผ่านมา .. มีแต่สิ่งดีๆ ที่เข้ามาในชีวิต ไม่ว่าอะไรจะแย่แค่ไหน ก็มีตะเองอยู่ข้างๆ เค้าเสมอ
แต่ใน วันนี้ เวลาที่ตะเองแย่ที่สุด เค้ากลับก่อปัญหา ซ้ำเติมให้ พีแย่ลงไปอีก ..
เค้าคิดหลายอย่าง นะ ..
เสียดายความรู้สึก เสียดาย ห้อง 501 เสียดายเพื่อนๆ เสียดายเวลาเก่าๆ ที่เราทำมาด้วยกันทั้งหมด
พอคิดแล้วก็เลิกกับพี ไม่ได้ แต่สิ่งที่เค้าทำ มันก็หนักเกินกว่าจะถอนตัว
อย่าพูดว่าให้อภัยเลยนะ ,, มันยิ่งทำให้เค้ารู้สึกทรยศ พีเข้าไปใหญ่ .. อย่าดีกับเค้ามากกว่านี้เลย
ในบางครั้งที่ คำพูดไม่สามารถแทนการกระทำ ,, เค้าพยายามจะชดเชย ในสิ่งที่ผิดมาทั้งหมด
วันที่เค้า อยู่ห้อง ,, เค้าก็ร้องไห้เหมือนเด็กๆ งอแง งี่เง่า ทอไปหา ,, พีก็มาหาเค้าทันที
เค้าดีจัยมากก มันมีความสุข เหมือนเรากลับมารักกันเหมือนเดิม แต่จิงๆ แล้วมันไม่ใช่
มันไม่ใช่ว่าเค้าทำให้พีสบายจัย ไม่ใช่ว่าดีด้วยเพราะสงสารเรื่องป๋า แต่จิงๆ แล้วมันมาจากใจลึกๆ ของเค้าที่รักพี
แต่พอมันผ่านไป เวลาที่พี ยุ่งๆ (ซึ่งมันไม่ใช่ค่วามผิด ) เค้ากลับนึกถึงอีกคน ..
ซึ่งไม่ได้ไปกว่าพี มันมีคนอื่น มันคุยกับคนอื่น สารพัด คงเปนเวรกรรม ที่เค้าทำกับพี มั่ง
ถึงต้องมารุ้สึก กับคนแบบนี้ ซึ่ง ความรุ้สึกนี้ มันไม่สามารถหยุดได้ ,,
ยิ่งกดดันว่าต้องเลือกมากเท่าไหร่ อย่าถามเค้าว่าเค้าจะเลือกใคร มันตอบไม่ได้
มีแค่อย่างเดียวที่รู้ คือ ,, ถ้าเราจบกันในตอนนี้ .. จะเป็นเค้าที่เสียดายคนดีๆ แบบพี ที่สุด
เค้าอาจจะไม่รู้สึกมัน ในตอนนี้ เพราะเค้ามีอีกคน แต่เมื่อเวลาผ่านไป ..
มันจะต้องเกิดขึ้นแน่ๆ เพราะแบบนี้ถึงไม่อยากเลิกกันเลย
แต่ในเวลาที่ไม่อยากเลิกแบบนี้ กลับรู้สึก หวั่นไหว กับอีกคน อยากคุย อยากเจอ ,,
ซึ่งมันมากกว่าที่เกิดขึ้นกับพี แต่ก้อรู้ว่ามันเปน สิ่งที่เปนไปไม่ได้
เพราะมันก้อแค่ สิ่งที่ผ่านมาวูบหนึ่ง แต่ไม่รู้ว่านานเท่าไหร่จะ วูบไป ,,
เค้าไม่เคยคิดจะแต่งงานกับคนๆ นี้ ไม่เคยเพ้อฝัน ไม่เคยนั่งทำไดอารี่ หรืออะไร ให้แบบพี
มันแค่ผ่านเค้ามา สนุกกันในเกมส์ และเค้าชอบมัน จนเข้ามาในชีวิตจิง
แต่เค้าก็ไม่สามารถเลิกกับมันได้ เพราะเค้า รักมัน * เริ่มแคร์ มัน แคร์ความรู้สึกมัน
บางครั้ง การที่ทอสับเข้ามา 2 สาย เค้ายอมรับว่าเค้า รับสายมัน โดยป่อยสายพี ทิ้ง ?
นั้นคือ การแคร์มากกว่าใช่มั้ย ? ตอนที่พี ถาม ว่า พีจะไป ทำไม เค้าไม่ง้อ ไว้ ?
มันไม่ใช่ว่าเค้าไม่รัก ,, ไม่ใช่ว่าอยากป่อยไป ,,
เค้าเคยรักยังไง เค้ารักเหมือนเดิม เคยหวง เคยหึงยังไง ก็ยังเปนเหมือนเดิม ..
ตะเอง จำได้มั้ย ,, ว่าตะเองหมั้นเค้าแล้วนะ ,, ตะเองจะรับผิดชอบเค้า แต่งงานกับเค้า
แต่ในวันนี้ทุกอย่างมันพัง หมดแล้ว ,,
ยิ่งพี พาเค้าไปเจอที่บ้าน เจอญาติๆ เค้าก้อมีความสุข รู้สึกว่า มันเป็นความจิง ซักวันเราจะได้อยุ่ด้วยกันตลอดไป
แต่ตอนนี้ แค่เกมส์ คอมพิวเตอร์ แค่ปิดเครื่อง แค่หันหลังให้ ทุกอย่างก็จะจบ ,,
แต่กลับเป็นเค้าเองที่ทำมันไม่ได้ การที่เค้าขอเวลาตัวเองนั้น ,,
จากใจของเค้า ,, มันก็แค่การยื้อเวลา เพื่อดูความรู้สึกของเค้าเท่านั้น ... ว่ามันเจือจางกับคนนั้น
หรือยิ่ง เพิ่มขึ้น ซึ่งเค้าก็ไม่สามารถตอบได้ แต่แค่รู้สึกว่าเค้ายังเลิกเล่นเกมส์ไม่ได้ แระไม่อยากเลิกกับตัวเอง
เวลาคิดก้ ปวดหัว มันจะร้องไห้ ทั้งละอายจัย ทั้งรู้สึกผิดที่ก่อปัญหา
เค้าพิมต่อไปไม่ไหวแล้ว ขอให้ตะเองรับรู้ไว้ว่า ครั้งหนึ่งที่เคยมีกัน เป็นช่วงเวลาที่ดี ที่สุดเท่าที่ เค้าเคยผ่าน
ครั้งหนึ่งที่ร้องไห้ด้วยกัน เป็นช่วงเวลาที่เค้ามั่นคง ว่ามีตัวเองอยู่กับเค้าเสมอ
ครั้งหนึ่งที่เตงพาไปบ้าน ไปเจอหม่าม๊ะ กะน้อง กะ ญาติ ๆ ตะเอง เค้ารู้สึกดีมากจิงๆ
มันเหมือนเค้าได้เข้าไปเปนส่วนหนึ่งของ ที่บ้านพี เรื่องราวของเรามันมีความเป็นไปได้
แต่กลับเป็นเค้าเองที่อ่อนแอ ทิ้งมันไปซะก่อน
เป็นเค้าเองที่ตัดปัญหาด้วยการให้ พี จากไป ซึ่งพี ไมได้อยากจะจากไปใช่มั้ย ???
สิ่งที่พีต้องการ คือเค้าที่สกปรกๆ คนนี้ กลับไปเหมือนเดิม รักกันเหมือนเดิม ,,
ครึ่งใจของเค้า 60 เปอเซ็น เค้ายังเป็นแบบนั้น แต่อีก 40 เปอเซ็นเค้า ขอโทด
เค้าทำแบบนั้นไม่ได้ จริงๆ
เค้าขอโทด ,, ช่วยอดทนรอเค้าหน่อย
ขอโทดที่ ตะคอกใส่ในทอสับ นะ เค้าไมได้ตั้งใจจริงๆ
